Επιλογή επαγγέλματος. Οι δυσκολίες, ο ρόλος του σχολείου και των γονιών και τα στοιχεία από τις έρευνες!

Η επιλογή επαγγέλματος είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός στη ζωή του ανθρώπου και απαιτεί σωστή προετοιμασία ώστε να ληφθεί η σωστή  απόφαση.

Μια από τις πρώτες ερωτήσεις που κάνουµε σε κάποιον είναι «τι δουλειά κάνεις;».

Η απάντηση μας δίνει µια εικόνα για το κοινωνικό, οικονοµικό και µορφωτικό επίπεδο του ατόµου.

 Η επιλογή επαγγέλµατος είναι επιλογή τρόπου ζωής, καθορίζει το χώρο στον οποίο θα εργαστεί κανείς, την ψυχική ικανοποίηση που θα παίρνει, τα άτοµα µε τα οποία θα συνεργαστεί, τις ώρες εργασίας του, τους φίλους του, την προσωπική και κοινωνική του ζωή και τις οικονοµικές του απολαβές.

Οι επαγγελµατικές προτιµήσεις αρχίζουν να διαµορφώνονται από την παιδική ηλικία, με την οικογένεια και το σχολείο να παίζει πολύ σηµαντικό ρόλο.

Από την προσχολική ακόμα ηλικία εκδηλώνονται επαγγελµατικές προτιµήσεις, οι οποίες όμως αλλάζουν γρήγορα.

 Τα µικρά παιδιά συνηθίζουν να µιµούνται τους ενήλικες, κυρίως τους γονείς τους, και να υιοθετούν τις επαγγελµατικές τους ασχολίες.

Το παιδί παίζοντας μέσα από παιχνίδια ρόλων υποδύεται διάφορους επαγγελµατίες, όπως τον γιατρό, τον μάγειρα, τον ηλεκτρολόγο, τη δασκάλα κ.α.

Επίσης, αν τους ρωτήσεις τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν θα σου πουν: πιλότος, τραγουδιστής, γιατρός κλπ.

Μέχρι την ηλικία των 11 οι επαγγελµατικές προτιµήσεις του παιδιού είναι μη ρεαλιστικές και ανώριμες και γι αυτό εγκαταλείπονται.

Η αδυναµία των νέων να αποκτήσουν επαγγελµατική ταυτότητα είναι από τα σηµαντικότερα προβλήµατα που αντιµετωπίζουν.

Ο νέος πρέπει να πάρει πληροφορίες για το επάγγελµα που προτιµά,  αλλά και να φανταστεί τον εαυτό του σε αυτό τον ρόλο.

Και φυσικά αυτό το επάγγελμα να συμφωνεί με τις ικανότητες και τις δυνατότητές του.

Δηλαδή, για μία σωστή επαγγελµατική απόφαση θα πρέπει το άτομο να διαθέτει αυτογνωσία, να γνωρίζει τις δυνατότητες και τα ενδιαφέροντά του, αλλά και τις απαιτήσεις του επαγγέλµατος.

Το εκπαιδευτικό µας σύστηµα δυστυχώς όμως δεν βοηθάει τους νέους να εκτιµήσουν τις ικανότητές και τις κλίσεις τους, ώστε να οδηγηθούν στο σωστό επάγγελµα, και τους οδηγεί στον μονόδρομο προς τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύµατα, αν και οι επιλογές είναι πολύ περισσότερες.

Από την άλλη, η επαγγελµατική διαδικασία έχει γίνει περίπλοκη, αφού πολλά άτομα αλλάζουν επάγγελµα δύο ή περισσότερες φορές κατά τη διάρκεια της σταδιοδροµίας τους.

Κάποιες φορές οι γονείς παρεμβαίνουν σημαντικά στην απόφαση των παιδιών τους σχετικά με την επαγγελματική τους πορεία και μάλιστα ιδιαίτερα πιεστικά, σε σημείο που ο νέος αναγκάζεται να αποδεχτεί  αυτό που του υπαγορεύεται.

Τα επαγγελµατικά τους όνειρα που δεν µπόρεσαν να πραγματοποιήσουν, τα µεταθέτουν στα παιδιά τους, βλέποντάς τα σαν προέκταση του εαυτού τους.

Σήµερα με την ανεργία στα ύψη το πρόβληµα δεν είναι πια η εξεύρεση  κατάλληλης εργασίας, αλλά η εξεύρεση οποιασδήποτε εργασίας.

Πολλοί συµβιβάζονται µε επαγγέλµατα κατώτερα των δυνατοτήτων τους, που δεν τους προσφέρουν κανένα ενδιαφέρον.

Η ανεργία παρατείνει την παραµονή του ατόμου στο πατρικό του σπίτι, την εξάρτησή του από τους γονείς του, αλλά και καθυστερεί το άτομο στο να διαµορφώσει µια ισχυρή και ανεξάρτητη προσωπικότητα.

Σε χειρότερη µοίρα βρίσκονται όσοι έχουν μόνο γνώσεις λυκείου, αφού δεν ζητούνται από την αγορά και έτσι έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να µείνουν άνεργοι.

Η λήψη επαγγελµατικής απόφασης εντάσσεται χρονικά στην εφηβική ηλικία, λόγω του εκπαιδευτικού μας συστήματος, χωρίς να υπάρχει ακόμα η απαιτούµενη ωριµότητα.

 Μεγαλώνοντας και συγκεκριμένα προς το τέλος της εφηβείας το άτοµο πρέπει να καταλήξει σε κάποιο επάγγελµα µε κριτήριο τα ενδιαφέροντά του, τις σχολικές του επιδόσεις αλλά και τις εξωσχολικές του ασχολίες.

Οι λανθασµένες αποφάσεις επιδρούν αρνητικά όχι µόνο στον µαθητή, αλλά και στην οικογένειά του.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Οι γονείς του µαθητή στηρίζουν την απόφαση του παιδιού τους οικονοµικά για πολλά χρόνια.

Η αλλαγή γνώμης του παιδιού σχετικά με τις σπουδές του, η αδυναμία του να τελειώσει τη συγκεκριμένη σχολή, είτε η αδυναμία του να βρει εργασία σχετική με το επάγγελμά του, αναγκάζει τους γονείς να επιβαρυνθούν και πάλι.

Φαίνεται πως υπάρχει σχέση ανάµεσα στο µέγεθος της οικογένειας και στις επαγγελµατικές προτιµήσεις επιλογές των νέων.

 Στις µεγάλες οικογένειες οι ανάγκες των παιδιών πολλές φορές παραµελούνται.

 Όσο πιο πολυµελής είναι µια οικογένεια, τόσο οι ανασταλτικοί παράγοντες αυξάνονται και δυσκολεύεται ο µαθητής να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

 Το πρωτότοκο παιδί έχει µεγαλύτερες πιθανότητες να πετύχει με τις σπουδές του από ότι τα μικρότερα αδέλφια του.

Σύμφωνα με έρευνες:

  •  Τα κορίτσια είναι περισσότερο αναποφάσιστα από τα αγόρια και χρειάζονται μεγαλύτερη βοήθεια στη λήψη απόφασης σχετικά με την επαγγελματική τους σταδιοδροµία.
  • Τα κορίτσια έχουν λιγότερες εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με τα αγόρια, λόγω του ότι κάποια επαγγέλµατα θεωρούνται «ανδρικά».
  • Οι νέοι που μεγαλώνουν μέσα σε αυταρχικό οικογενειακό περιβάλλον αναζητούν ένα εργασιακό περιβάλλον που να παρέχει ασφάλεια.
  • Τα άτοµα που επιλέγουν νωρίς το κατάλληλο επάγγελμα, έχουν πιο καλή σχέση µε τον πατέρα τους.
  • Οι πολλοί καλοί µαθητές ανήκουν σε οικογένειες όπου ο πατέρας ασκεί επάγγελµα υψηλού κύρους.
  • Οι νέοι έχουν επαγγελµατικές προτιμήσεις είτε αντίστοιχες µε αυτές του πατέρα τους είτε υψηλότερες.
  • Το επάγγελµα του πατέρα επιδρά περισσότερο στην επαγγελµατική επιλογή του αγοριού από ότι στην επιλογή του κοριτσιού.  
  • Τα  κορίτσια των οποίων οι πατέρες είναι λιγότερο µορφωµένοι, επιλέγουν επαγγέλµατα που θεωρούνται περισσότερο «γυναικεία».
  • Οι µητέρες είναι περισσότερο φιλόδοξες για τους γιους τους παρά για τις κόρες τους,  αφού ονειρεύονται να τους δουν να διαπρέπουν μια μέρα στον χώρο της επιστήμης.
  • Τα παιδιά που ζουν σε αποµακρυσµένες περιοχές εµφανίζουν µικρότερες επιδόσεις.
  • Οι έφηβοι που ζουν σε πόλεις έχουν µεγαλύτερους επαγγελματικούς στόχους από αυτούς που ζουν σε χωριά.
  • Τα παιδιά των μεγάλων πόλεων επιλέγουν τις δημοφιλείς σχολές, ενώ των απομακρυσμένων  περιοχών προτιµούν όσες σχολές μπορούν να τους εξασφαλίσουν μεθαύριο σίγουρη εργασία.
  • Οι έφηβοι επηρεάζονται από φίλους και συνομηλίκους για θέµατα σχετικά με την εφηβεία, όχι όμως και για θέµατα που αφορούν το µέλλον τους, για τα οποία εµπιστεύονται κυρίως τους γονείς τους.
  • Τα κορίτσια δείχνουν µεγαλύτερη προτίµηση σε επαγγέλµατα εκπαιδευτικά, ιατρικά, καλλιτεχνικά και κοινωνικής προσφοράς.
  • Τα αγόρια δείχνουν µεγαλύτερη προτίµηση σε επαγγέλµατα ιατρικά, στρατιωτικά, αστυνοµικά, φυσικής αγωγής, μηχανολογικά και τεχνολογικά.
  • Παιδιά µε γονείς υψηλότερου µορφωτικού επιπέδου συνήθως επιλέγουν επαγγέλµατα επιστηµονικά και καλλιτεχνικά.
  • Παιδιά µε γονείς χαµηλού µορφωτικού επιπέδου συνήθως επιλέγουν επαγγέλµατα  στρατιωτικά, αστυνοµικά και μηχανολογικά.
  • Ως προς τις ώρες εργασίας το πρωινό ωράριο προτιµάται από το µεγαλύτερο ποσοστό των µαθητών, ενώ το βραδινό ωράριο προτιµάται περισσότερο από τα αγόρια.
  • Για τα αγόρια παίζουν περισσότερο ρόλο τα χρήµατα και οι ευκαιρίες προαγωγής, ενώ για τα κορίτσια έχουν σηµασία οι καλές συνθήκες εργασίας και η ικανοποίηση από το επάγγελµά τους.
error: ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή (ολική ή μερική) του περιεχομένου του ιστότοπου www.thelifemaniacs.gr με οποιανδήποτε τρόπο, όπως: ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Σύμφωνα με το Ν. 2121/1993 και τους κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύον στην Ελλάδα.