Ναρκωτικά: Τα είδη, οι συνέπειες της εξάρτησης και οι κατηγορίες των χρηστών.

Τα ναρκωτικά είναι φυσικές ή τεχνητές ουσίες που δρουν στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, προκαλώντας εξάρτηση στο άτομο και δημιουργούν πρόβλημα νοητικά, συναισθηματικά και στο θέμα της συμπεριφοράς.

Υπάρχουν 269 είδη εξαρτησιογόνων ουσιών.

 Συνηθίζουμε να διακρίνουμε τα ναρκωτικά σε «σκληρά» και «μαλακά».

Πολύ σκληρά: ηρωίνη, κρακ.

Σκληρά: κοκαΐνη, μεθαδόνη, μορφίνη.

Ημίσκληρα: αμφεταμίνες, LSD, βαρβιτουρικά.

Ημιμαλακά: όπιο, χασίς, καπνός, οινοπνευματώδη (αποσταγμένα).

Μαλακά: κάνναβη, ηρεμιστικά, παραισθησιογόνα, μανιτάρια, κωδεΐνη, οινοπνευματώδη (μη αποσταγμένα).

Πολύ μαλακά: καφές, κακάο, τσάι.

Όσοι επιθυμούν τη νομιμοποίηση των «μαλακών» ουσιών, υποστηρίζουν ότι η κάνναβη δεν προκαλεί συμπτώματα σωματικής εξάρτησης και στερητικό σύνδρομο, ούτε αποτελεί προστάδιο σκληρότερων ναρκωτικών.

Η απάντηση σε αυτό είναι το πείραμα της ελεύθερης διακίνησης μαλακών ναρκωτικών που εφαρμόστηκε στην Ισπανία και Ολλανδία και όπου παρουσιάστηκε έξαρση της χρήσης σκληρών ναρκωτικών.

Κάθε ουσία που μεταβάλλει την προσωπικότητα του ατόμου, δεν θα έπρεπε να είναι αποδεκτή και γι’ αυτό δεν θα έπρεπε να είναι αποδεκτός ο διαχωρισμός σε μαλακά και σκληρά ναρκωτικά.

Ταξινόμηση των εξαρτησιογόνων ουσιών:

  1. Οπιούχα (αναλγητικά)

Εδώ ανήκουν τα ναρκωτικά που έχουν αναλγητική εφαρμογή, π.χ. μορφίνη.

Το όπιο είναι ένα γαλακτώδες υγρό, που παράγεται από την παπαρούνα και ανακουφίζει από τους σωματικούς πόνους.

Η ουσία απορροφάται σιγά σιγά από τον οργανισμό, ρίχνει τον χρήστη σε βαθύ ύπνο και του χαρίζει όμορφα όνειρα.

Ο χρήστης της μορφίνης νιώθει έντονη διέγερση, ευφορία, γίνεται οξύτερος και τονώνεται η αυτοπεποίθησή του. Αυτό διαρκεί αρκετές ώρες, αλλά μετά επανέρχεται στην αρχική του κατάσταση.

Η κωδεΐνη στην ιατρική χρησιμοποιείται για να καταπραΰνει τον βήχα. Τα αποτελέσματά της είναι μικρότερα σε ένταση από της μορφίνης και για αυτό λαμβάνεται σε μεγαλύτερη ποσότητα.

Η ηρωίνη γίνεται από τη μορφίνη και τα αποτελέσματά της είναι ισχυρότερα, αλλά δεν παρασκευάζεται νόμιμα όπως η μορφίνη και η κωδεΐνη.

2. Διεγερτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος

Εδώ έχουμε τις ουσίες, οι οποίες προκαλούν φαινομενική διαύγεια.

Στην περίπτωση της καφεΐνης αυτή η δράση είναι πολύ ασθενής, ενώ για παράδειγμα στην περίπτωση της αμφεταμίνης πολύ έντονη.

Τα πιο γνωστά ψυχοδιεγερτικά είναι η κοκαΐνη και οι αμφεταμίνες.

Η κοκαΐνη χρησιμοποιείται στη ιατρική σαν αναισθητικό, ενώ στους χρήστες προσφέρει έντονη, αλλά σύντομης διάρκειας διέγερση, με αποτέλεσμα το άτομο να επαναλαμβάνει κατά μικρά διαστήματα την δόση.

Η κοκαΐνη επιλέγεται γιατί ανακουφίζει από την κατάθλιψη.

Ο Sigmund Freud το 1884 μελέτησε τις ψυχολογικές ενέργειες της κοκαΐνης, χρησιμοποιώντας την σε ασθενείς του και υποστήριξε τη χρησιμότητά της στη θεραπεία της κατάθλιψης.

Οι αμφεταμίνες είναι αρωματικά μείγματα.

Η λήψη τους οδηγεί σε ανύψωση του πνεύματος, απόκτηση ενέργειας, αύξηση της μυϊκής δύναμης, υπνηλία και απώλεια της γεύσης.

  1. Κατασταλτικά του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

Τα φάρμακα αυτά οδηγούν σε μεγάλη καταστολή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

Τα πιο σημαντικά είναι η αιθυλική αλκοόλη, τα βαρβιτουρικά και τα εισπνεόμενα.

Η χρήση βαρβιτουρικών σε φυσιολογική δόση δεν αποτελεί κίνδυνο και βοηθάει στην αϋπνία.

Μία όμως υπερβολική δόση μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο.

  1. Ψευδαισθησιογόνα- Παραισθησιογόνα

Εδώ έχουμε τις ουσίες που προκαλούν παραισθήσεις.

Το LSD είναι το πιο διαδεδομένο στη νεολαία, επειδή έχει την ισχυρότερη επίδραση από όλα τα άλλα.

Προκαλεί παραισθήσεις, μειωμένη αντίληψη, πανικό, τάσεις αυτοκτονίας και βία.

Τα παραισθησιογόνα δεν χρησιμοποιούνται στην ιατρική.

  1. Εισπνεόμενες- πτητικές ουσίες

Υπάρχουν τουλάχιστον 120 είδη τέτοιων ουσιών, με τις περισσότερες από αυτές να είναι νόμιμες, φτηνές και εύκολα διαθέσιμες.

Για παράδειγμα το πετρέλαιο, υγρά που χρησιμοποιούνται για την αραίωση χρωμάτων, τα βερνίκια νυχιών, οι κόλλες, τα αεροζόλ κ.α.

Εισάγονται με εισπνοές στον οργανισμό, απορροφώνται γρήγορα από τους πνεύμονες, περνούν στο αίμα και μετά στον εγκέφαλο.

Τα άτομα που κάνουν χρήση τέτοιων ουσιών έχουν αυτοκαταστροφικές τάσεις και αντικοινωνική συμπεριφορά.

Οι εξαρτημένοι από τα εισπνεόμενα έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Αυτά τα σκευάσματα μπορεί να φαίνονται ακίνδυνα, συχνά όμως αποτελούν και αιτία θανάτου.

Το πολύ χαμηλό κόστος των ουσιών αυτών τις καθιστά ελκυστικές στους εφήβους.

  1. Συνθετικές εξαρτησιογόνες ουσίες

Δημιουργούν ίδια αποτελέσματα με τα οπιοειδή.

Το γνωστότερο είναι η μεθαδόνη, η οποία μάλιστα λαμβάνεται κατά την απεξάρτηση από άλλες ουσίες.

Εξάρτηση: Ψυχολογική και Φυσική

Η ψυχολογική εξάρτηση είναι ένα στάδιο πριν τη φυσική εξάρτηση και έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

  1. Επιθυμία συνεχούς χρήσης του φαρμάκου με κάποια διαλείμματα.
  2. Μικρή επιθυμία για αύξηση της δόσης.
  3. Ψυχική εξάρτηση από κάποια ευχάριστη δράση της ουσίας.
  4. Δυσάρεστα επακόλουθα για τον χρήστη.

Η φυσική εξάρτηση έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

  1. Επιθυμία για την εύρεση και χρήση του φαρμάκου.
  2. Σταθερή επιθυμία για αύξηση της δόσης.
  3. Ψυχολογική και σωματική εξάρτηση από τη δράση της ουσίας.
  4. Δυσάρεστα επακόλουθα για τον χρήστη, αλλά και τον κοινωνικό του περίγυρο.

Υπάρχουν βέβαια και κάποιες ουσίες, όπως η μαριχουάνα και η κοκαΐνη, που ενώ προκαλούν ψυχολογική εξάρτηση δεν οδηγούν σε φυσική.

Οι ουσίες ασκούν ευχάριστη επίδραση στον ψυχικό κόσμο του ατόμου, γεγονός που τον οδηγεί στην επανάληψη της χρήσης.

Το στερητικό σύνδρομο είναι πολύ δυσάρεστο και αντιμετωπίζεται με μικρές δόσεις του φαρμάκου που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί.

Τα έντονα στερητικά συμπτώματα υποχωρούν με αποχή μερικών ημερών από την ουσία, ενώ ηπιότερα συμπτώματα παραμένουν ακόμα και για μερικές εβδομάδες.

Οι συνέπειες από την εξάρτηση διαφόρων ουσιών:

1) Σωματικές

Οι ουσίες που καπνίζονται οδηγούν σε προβλήματα στο αναπνευστικό σύστημα, σε χρόνιο καθημερινό βήχα, σε πιθανή ανάπτυξη καρκίνου στο αναπνευστικό σύστημα, ταχυκαρδία και βλάβες στο αναπαραγωγικό σύστημα.

Η χρήση ουσιών κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει νευρολογικές και νοητικές δυσλειτουργίες στα παιδιά.

Συστηματική και βαριά χρήση ουσιών δημιουργεί επιπλοκές στη μνήμη, στην προσοχή και στις μαθησιακές ικανότητες.

Τέλος, συχνές είναι οι μολυσματικές ασθένειες λόγω της έλλειψης συνθηκών υγιεινής κατά τη χρήση, π.χ. κοινή χρησιμοποίηση παλιών συριγγών.

2) Ψυχοπαθολογικές 

Απώλεια της αίσθησης του χώρου και του χρόνου, έντονο άγχος, κρίσεις πανικού, επιθετικότητα, έλλειψη διάθεσης και μειωμένη ενεργητικότητα.

3) Οικογενειακές και κοινωνικές συνέπειες:

Διάλυση της οικογένειας τους, κοινωνική περιθωριοποίηση, οικονομικές δυσκολίες.

Η εξάρτηση από ουσίες ενός μέλους μιας οικογένειας επηρεάζει όλα τα υπόλοιπα μέλη, αφού οι συγκρούσεις ανάμεσα στα μέλη είναι καθημερινές.

Η οικογένεια στιγματίζεται από τον κοινωνικό της περίγυρο και απομονώνεται από γνωστούς και φίλους.

Πολλοί χρήστες δεν μπορούν να διεκπεραιώσουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες και υποχρεώσεις, όπως να αποδώσουν στη δουλειά τους και να είναι συνεπείς στις σχολικές τους υποχρεώσεις.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες χρηστών

Οι εξαρτημένοι που ανήκουν στην ανώτερη οικονομική τάξη και λόγω του ότι μπορούν να εξασφαλίζουν εύκολα τη δόση τους, δεν αναγκάζονται να καταφύγουν στο έγκλημα και από την άλλη οι εξαρτημένοι, οι οποίοι λόγω της κακής οικονομικής τους κατάστασης, αναγκάζονται να καταφύγουν στο έγκλημα (μικροκλοπές, διακίνηση, εκπόρνευση).

Πως χαρακτηρίζουν οι χρήστες τον εαυτό τους;

Οι χρήστες χαρακτηρίζουν τους εαυτούς τους ως «ασυμβίβαστους» και «ψαγμένους», ενώ τους άλλους τους αντιλαμβάνονται σαν «υπνωτισμένους» και «δειλούς».

Επίσης, τονίζουν την εξυπνάδα, την ευαισθησία, την ανθρωπιά και την αναζήτηση της ουσίας των πραγμάτων ως τα θετικά στοιχεία του εαυτού τους.

Οι ανήλικοι χρήστες ηρωοποιούν τον εαυτό τους, γιατί θεωρούν «τολμηρό» τον κόσμο των ναρκωτικών.

Η κοινωνική αντίδραση όμως και η απόρριψη του «ήρωα» από τους συνανθρώπους τους, τους προκαλεί σύγχυση.

Αποτελέσματα ερευνών

  • Το παράδειγμα που δίνουν οι γονείς στα παιδιά τους είναι πολύ πιο σημαντικό από τα γονίδια που τους δίνουν.
  • Ένα ποσοστό χρηστών ξεκινάνε τις ουσίες προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν δυσάρεστες καταστάσεις.
  • Προβλήματα συναισθηματικού τύπου, άσχημες εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, κακές σχολικές επιδόσεις, χαμηλή αυτοεκτίμηση, απουσία στόχων για το μέλλον και αντικοινωνική συμπεριφορά, διαδραματίζουν σπουδαίο ρόλο στην εκδήλωση εξάρτησης.
  • Τα άτομα που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ έχουν την τάση να επιδεικνύουν αρρενωπότητα και ανδρισμό.
  • Οι χρήστες διαφόρων ουσιών εμφανίζουν υψηλό ποσοστό άγχους και εξωσυζυγικές σχέσεις.
  • Όσο μεγαλύτερη είναι η σχολική επίδοση και η βαθμολογία των μαθητών, τόσο λιγότερο αυτοί εμπλέκονται σε βιαιότητες.
  • Κοινά χαρακτηριστικά στην προσωπικότητα των χρηστών: κατάθλιψη, συναισθηματική αστάθεια, άγχος, επιθετικότητα και δυσκολία ελέγχου των παρορμήσεων (αυτό δεν σημαίνει πως τα χαρακτηριστικά αυτά είναι και αιτίες για την ανάπτυξη της εξάρτησης).
  • Οι έφηβοι μελλοντικοί χρήστες έχουν μειωμένη αυτοεκτίμηση, δείχνουν έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό τους και καταρρέουν μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις.
error: ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή (ολική ή μερική) του περιεχομένου του ιστότοπου www.thelifemaniacs.gr με οποιανδήποτε τρόπο, όπως: ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Σύμφωνα με το Ν. 2121/1993 και τους κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύον στην Ελλάδα.